به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از فرادید: وجود این حیوان در زمینههای تدفینی مصر باستان بسیار نادر به شمار میرود؛ زیرا گراز در نمادشناسی مذهبی مصر باستان بار معنایی منفی داشت و در ذهنیت دینی فراعنه با خدای «ست» مرتبط بود؛ خدایی که نماد آشوب، هرجومرج و برهمزننده نظم کیهانی محسوب میشد.
سرپرستان کاوش اعلام کردهاند که این مورد احتمالاً بیش از آنکه نشاندهنده یک آیین مذهبی عمدی باشد، به فعالیتهای اقتصادی یا زندگی روزمرهای مربوط است که در یکی از دورههای سکونت این محوطه جریان داشته است. با این حال، تفسیر نهایی به بررسیهای بیشتر نیاز دارد.
بقایای انسانی کشفشده در این محل بهصورت فردی و جمعی دفن شدهاند. جهت قرارگیری اجساد هم متفاوت بوده و برخی در راستای شمالی-جنوبی و برخی دیگر در راستای شرقی-غربی قرار گرفتهاند. وضعیت دستها نیز یکسان نبوده است؛ در بعضی موارد دستها روی لگن قرار گرفته، در برخی کنار بدن و در تعدادی نیز به شکل کلاسیک «اوزیریسی» روی سینه جمع شدهاند.
نمونههایی از تدفینهای انسانی در گورستان
برخی از متوفیان مستقیماً در گودالها دفن شده بودند، در حالی که برخی دیگر در سازههای آجری گلی، تابوتهای گچی رنگآمیزیشده یا تابوتهای سفالی بزرگ بشکهایشکل قرار داشتند. این تنوع چشمگیر در شیوههای تدفین نشان میدهد که آیینها و سنتهای گوناگونی در گورستان کوم عزیزه اجرا میشده است.
بررسی لایههای باستانشناختی محوطه نشان داد که این گورستان بر روی بقایای سکونتگاهی بسیار قدیمیتر ساخته شده است. یافتهها تأیید میکنند که پیشینه این محل دستکم به سه هزار سال پیش و دوران پادشاهی کهن مصر بازمیگردد.
یک تابوت سفالی
از لایههای قدیمی سکونتگاهی، اشیای روزمره متعددی از جمله ظروف سفالی و سنگی، قالبهای پخت نان، ابزارهای سنگی و اجاقها به دست آمده است. همچنین شمار زیادی استخوان حیوانات شامل ماهیها، پرندگان و پستانداران کشف شده که به باستانشناسان امکان میدهد رژیم غذایی ساکنان این منطقه را در دورههای مختلف تاریخی بازسازی کنند.
نظر شما